Ozdabiają one wiele ogrodów, charakteryzuje je dość niski wzrost i można łączyć je z wyższymi roślinami — między innymi krzewami, bylinami. Ich rozrastanie się jest bardzo gęste, przez co nie widać między nimi gołego miejsca na ziemi i nie wyrosną tam chwasty. Kiedy zechcemy zasadzić w ogrodzie takie rośliny okrywowe, musimy ograniczyć ich rozrastanie się.
Odporne na wiele czynników zewnętrznych takich jak: duży mróz, susza, szkodniki mogą przetrwać wiele lat. Są ciekawą i niebanalną alternatywą dla tradycyjnego trawnika. Rośliny okrywowe to między innymi: drzewa iglaste, krzewy liściaste i pnącza, ozdobne trawy.

Często sadzi się te rośliny obok siebie, przez co tworzą piękne zestawienia pokrywające powierzchnię. Tworząc kompozycje wielu gatunków, należy zwrócić uwagę na kilka czynników. Przede wszystkim, kiedy chcemy stworzyć kompozycję kilku gatunków roślin, to muszą one mieć podobne wymagania oraz siłę i szybkość wzrostu, przez co możemy uniknąć bałaganu i stworzymy jedną spójną całość. Powinno się też odpowiednio dobrać wielkość roślin. Kiedy zestawimy gatunki idealne do większych ogrodów, mogą nie pasować do małych przestrzeni.
Najpopularniejszymi roślinami okrywowymi są między innymi ułudka wiosenna, wrzosy i barwinek.

Dodatkowa opinia

Zastanawiasz się czym są rośliny okrywowe? To rośliny ozdobne o małe wysokości za to dużej gęstości i zwartości.Stosunkowo szybko się rozrastają i zajmują wolne przestrzenie. W ogrodnictwie mogą z powodzeniem spełniać rolę podobną do trawnika. Ograniczają utratę wilgoci i erozję gleby. Wypełniają wolne przestrzenie między większymi roślinami (drzewa, krzewy) – tym samym ograniczając przyrost chwastów. Wiele ich odmian z powodzeniem może stanowić element ogrodów skalnych. Nad standardowym trawnikiem mają tą przewagę, że można z nich tworzyć zaplanowane wielobarwne kompozycje (posiadają trwałe różnobarwne liście lub efektownie kwitną). Mają niestety również wady – w większości są to gatunki inwazyjne i wymagają kontroli rozprzestrzeniania.