Dzieci w fazie rozwoju wciąż nabywają nowe umiejętności, od posługiwania się nożyczkami aż po mówienie złożonymi zdaniami. Bardzo często przychodzi wtedy moment sfrustrowania wszystkim, co starają się osiągnąć. To potęguje złość, a nawet agresywne zachowania, które odbijają się na rówieśnikach, rodzicach czy osobach znajdujących się w pobliżu. Pojawiają się wybuchy gniewu, a także takie zachowania jak kopanie, gryzienie lub bicie. twoim zadaniem jako rodzica jest powstrzymanie tego i zadanie sobie pytania – „jakie zachowania obserwuję i co zrobię w reakcji na nie?”.

Ustalaj spójne i jasne zasady

Jeżeli twoje dziecko wykazuje tendencję do agresywnych zachowań, to właśnie od ciebie w dużej mierze zależy, czy rozwinie się u niego ocenianie sytuacji, samodyscyplina oraz zdolność wyrażania swoich uczuć we właściwy sposób. Dzieci muszą wiedzieć, jakie zachowanie jest, a jakie nie jest dozwolone. Upewnij się również, że każdy, kto troszczy się o twoje dziecko jest świadomy tych zasad, a także, czy potrafi odpowiednio zareagować. W momencie, gdy dziecko kopie, uderza czy gryzie, powinno być natychmiast upomniane, aby dokładnie wiedziało, co robi źle. Agresję fizyczną możesz stłumić również, obejmując dziecko, odczekując aż do momentu całkowitego uspokojenia.

Pomagaj w odnalezieniu nowych sposobów radzenia sobie z gniewem

Aby wyrazić swoje uczucia, nie trzeba walczyć ciałem. Zachęcaj swoje dziecko do używania słów i wyjaśniania, co w danym momencie wywołuje gniew. Omówienie problemu może pomóc niektórym dzieciom przezwyciężyć agresję fizyczną i uspokoić się. Pamiętaj również o chwaleniu za przejawianie pokojowych zachowań. Sygnalizuj, że zauważasz pozytywny sposób radzenia sobie z emocjami.

Wspólnie budujcie odpowiedzialność

Jeżeli twoje dziecko robi bałagan lub psuje zabawki rówieśnikom, nie wahaj się powiedzieć, że naprawa należy do niego. Wyjaśnij również, że nie jest to kara, ale odpowiedzialne naprawienie popełnionych błędów. Zachęć także do przeprosin i podkreśl, że ma to ogromne znaczenie dla osoby, która została zraniona.

Jeśli nie radzimy sobie z samodzielnym opanowaniem dziecięcych emocji, zawsze można skorzystać ze wsparcia specjalisty – psychologa dziecięcego: http://stymulus.pl/terapia/psycholog-dzieciecy-krakow/.